bijstand gezin
Gezin

Opgroeien in de bijstand en wat je daar van leert

Één van de redenen dat ik nu zo bezig ben met geld is omdat ik ben opgegroeid in de bijstand. Zelf heb ik een paar jaar geleden ook even in de bijstand gezeten. Maar 3 maanden hoor, maar toch. Ik woonde na de breuk met Vanessa haar vader voor 4 maanden bij mijn zusje in. Ik kreeg daarom maar 200 euro per maand om van rond te komen. Gelukkig ben ik altijd wel goed geweest met goedkoop boodschappen doen. Maar mijn zorg en overige rekeningen kon ik niet betalen.

Bijstand gezin

Voor mij niets nieuws. Het ene gat probeerde ik te dichten met het andere. Zo ben ik opgegroeid en dan weet je eigenlijk ook niet beter. Onbewust neem je dingen over van je ouders. Positief of negatief. Bij ons thuis was het normaal dat er bijna geen geld was. Aan het einde van de maand was er geen eten meer, gingen we regelmatig zonder brood naar school en aten we met regelmaat vermicelli soep. (is dat een bestaand gerecht?) Ook bleven er vaak rekeningen liggen. Ik zie mijn moeder nog zitten met de stapel rekeningen achter de computer. Er vielen ook weleens brieven op de mat dat we afgesloten zouden worden van gas en stroom. En vaker dan eens hadden we een paar weken geen tv en internet. Alleen met 4 jonge kinderen is al niet makkelijk, maar in de bijstand al helemaal niet. Al moet ik zeggen nu ik ouder ben, dat ik er wel anders tegenaan kijk. Nu zie ik bijvoorbeeld als ik er op terug kijk dat mijn moeder ook gewoon niet zo handig was met geld. Er ging vaak geld op aan de verkeerde dingen.

Geen slechte jeugd

Maar een slechte jeugd heb ik niet gehad, hoor. Hoe je opgroeit word normaal voor je. En mijn oma sprong vaak bij. Ze was en is als een soort tweede moeder. Ze betaalde regelmatig rekeningen zodat we een dak boven ons hoofd hadden en een warm huis. Ze nam kleding voor ons mee, en elke vakantie waren we bij haar op Terschelling waar ze woonde, en mijn moeder geboren is. Tuurlijk vond ik het vaak stom dat er geen geld was voor extra dingen. Zakgeld hebben wij bijvoorbeeld nooit gekregen. En met vriendinnen kon ik de stad niet in voor een patatje/ijsje of een leuk shirt. Maar ook daar raak je aan gewend.

Wat ik geleerd heb

Van opgroeien in de bijstand heb ik vooral geleerd om dankbaar te zijn. Ik sta vaak even stil bij de gekste kleine dingen. Dat ik bijvoorbeeld nu gewoon iets kan kopen voor mijn kinderen als dat nodig is. Of voor mezelf. Dat we even iets kunnen drinken op een terrasje met mooi weer. En soms vind ik autorijden nog steeds onwerkelijk. Nooit gedacht dat dat voor mij was weggelegd, een rijbewijs. Opgroeien in de bijstand zorgt er vaak voor dat je buiten spel staat. Je doet niet meer mee met sociale dingen. Want daar is namelijk geen geld voor. Onbewust stopt het je dromen en beïnvloed het je mindset. Je durft niet meer te denken dat je óók dingen kunt bereiken. Ik ben 28 en nog beïnvloed het mijn leven soms. Daar wil ik vanaf. Ik wil de regie over mijn eigen leven. Kop uit het zand en stappen maken. Daarom los ik al heel lang af, maakte ik onlangs een instagram aan voor extra motivatie en begon ik dit blog. Ik moet die mindshift maken voor mijn kinderen. Zei mogen niet op dezelfde voet verder gaan als ze eenmaal volwassen zijn. Zoals ik wel deed.

Elke morgen log ik ook even in op mijn online bank omgeving. Er staat niet veel op. Maar het maakt mij wel echt gelukkig dat er nog geld over is aan het einde van iedere maand. Mijn oma en ik moeten beiden altijd enorm lachen als ze weer eens voor de deur staat met een tas kleding. Of ik even wil kijken of er wat tussen zit. Anders gaat het naar de kringloop. Dat ze dat nog steeds doet terwijl het niet meer nodig is, is zo lief. Ik ben ook best creatief geworden in de loop der jaren met eten koken en goedkoop boodschappen doen. Daar pluk ik nu met mijn eigen gezinnetje de vruchten van. We houden onze kosten laag en kunnen zo wat meer aflossen en sparen. Soms heb ik geen zin om boodschappen te doen en tover ik uit een bijna lege (koel)kast toch nog wat lekkers op tafel. Ik kan ook intens genieten van een volle koelkast trouwens en gooi bijna niets weg. Als het moet kunnen we zo een week of misschien wel 2 leven uit de vriezer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *